Kalemim Tükenmez
Ben kendimi hiçbir zaman çok iyi bir yazar olarak görmedim.Hatta tam olarak görmüyorumda.Kendi çapımda uğraş veriyorum.Bunları yazarken açıkçası çok sert oldumuda biliyorum.Ama bu benim kendi doğrularıma güvenmemle alakalı.Şunuda biliyorumki yaşıtlarım ergenlik havasındayken ben adam gibi işler peşindeyim.Her konu hakkında bilgim olsun istiyorum.Ben asla herşeyi çok iyi bildiğimi iddia etmem.Ama çoğu insana göre bilgim var.Gidip 35 yaşındaki cahil bir insanıda bilgimle göt ederim.3-4 yıldır böyle yazılar yazıyorum,yazarken özgür hissediyorum,en kötü anımda kendimi rahat hissediyorum yazarken.Belkide içimdekileri sadece yazıya dökebiliyorum.Müzikle birlikte ilham alıyorum.Ben karalıyımki hiç korkusuz ilerdede her düşüncemi yazıcam.Çevremde pek makbul bir insan görüldüğüm söylenemez.Takıldığım insanlar tabiki beni bilirler.Ama takılmadıklarım,zıt gittiklerim yada tanımadıklarım,kimi hocalar biliyorumki beni ağzı bozuk,umursamaz biri olarak görüyolar.Sinirlendimde insanları çok kırdığımda olur.Onla bunla taşak geçerim(tabii hakkedenler geçerim yada kimiyle sevdiğimden takılırım öyle) yani biraz ibneliğim var kabul ediyorum.Ama kim ne düşünürse düşünsün umrumda değil.Çokta fifi.Beni bilen bilir.Kişiliğimi hiç kimse için değiştirmem yalnız bile kalsam.Eğer benim düşüncelerim doğruysa,adam gibi adamsam ben topluma değil toplum bana uyum sağlasın. Eylem Çataltaş







